Het leven van chef-kok Nick Bril staat nooit stil. Het ene moment draait hij als DJ op Tomorrowland, het volgende moment kookt hij in een foodtruck, dan heeft hij een papa-dag en, oh ja, er is ook nog dat tweesterrenrestaurant in Antwerpen in België. Bij The Jane** bereidt hij heerlijke gerechten als gepocheerde kreeft met kaviaar. Maar waar hij het nu eigenlijk allemaal voor doet? “Mijn grootste drijfveer is mensen gelukkig maken.”

“Ik ben in dit vak gerold omdat ik een kapotgereden scooter terug moest betalen. Toen ik 14 was, begon ik als afwasser in de keuken van een brasserie. Dat was het eerste in mijn leven dat ik echt leuk vond. Daar werd ik geprikkeld. Niet eens zozeer door het koken, maar door de sfeer in de keuken. De hectiek van de horeca, de combinatie van rock & roll met de hoge finesse… Het was de wereld eromheen die me heel erg aansprak.

The Jane is ooit begonnen als een eenvoudig, toegankelijk brasserie-concept, maar dat is stukje bij beetje weer teruggegaan naar de gastronomische fine dining experience. De eerste anderhalf jaar had ik ook niet het gevoel dat we culinair boden wat de aandacht vroeg. Iedereen verwachtte dat we hier het vuurwerk omhoog zouden brengen, terwijl we eigenlijk gewoon een leuk concept hadden met een menu van € 85,-. De aandacht was er, maar het voelde niet terecht. Daar had ik moeite mee. Toen ben ik eraan gaan trekken om het naar een culinaire beleving te brengen. Ik denk ook dat de uitstraling van de zaak daarom vroeg. Na die anderhalf jaar is het restaurant stabieler geworden. Ik kreeg meer personeel en ben gestructureerd gaan werken. Ondanks dat het een hele grote zaak is, heeft het een bepaalde rust gekregen.

Mijn grootste drijfveer is mensen gelukkig maken. Dat is de bron achter alles wat ik doe. Als mijn essentie mijn motivatie is, dan is dat altijd het pleasen en plezieren van gasten. Ik wil mensen een mooi moment meegeven. Daarnaast ben ik perfectionistisch ingesteld. Als ik ergens aan begin, ben ik heel lang niet blij met dat wat ik maak. Dan werk ik daar net zo lang aan totdat ik het gevoel heb dat het beter wordt. Ook nu zijn er nog steeds veel dingen waar ik onzeker over ben. Inmiddels heb ik wel geleerd dat sommige dingen gewoon tijd nodig hebben om te groeien. Ik denk niet meer in dagen, maar in langere periodes. ‘Binnen een jaar wil ik het zo hebben,’ en ‘dan wil ik dat hebben neergezet’. Zo vind ik iets meer rust in mijn onzekerheid.

Ik run The Jane samen met Sergio Herman. Sergio is een zakenpartner die mij volledig vertrouwt en me tegelijkertijd alle vrijheid geeft om de zaak naar mijn eigen hand te zetten. Hij laat me heel erg vrij en als ik ondersteuning nodig heb, staat hij voor me klaar.

Een derde ster is voor mij geen concrete ambitie. Ik wil gewoon beter worden als chef en mezelf als ondernemer nog beter ontwikkelen. Dat zal deels in deze zaak zijn en deels in andere ondernemingen. Ik heb bijvoorbeeld ook een street food truck die op festivals langsrijdt, waar ik met spareribs en gemarineerde kip sta. Dat vind ik, als chef zijnde, ook een uitdaging om voor elkaar te krijgen. Het draait niet altijd om kaviaar en foie gras.

We hebben een intensieve zaak met 20 chefs van over de hele wereld. Dan is chefkleding best lastig om te regelen. Het is bij ons altijd een rommeltje geweest. Hier, en in Oud Sluis ook. We hadden altijd blauwe schorten, naast zwarte schorten, naast grijze schorten. Nu hebben we voor het eerst samen met Chaud Devant een uniforme look gecreëerd. Ik vond het heel belangrijk dat we er eindelijk eens als een team uitzagen. Dat hebben we nu door een mooi logo op de rug, een eigen jas, mooie sneakers en een strakke broek. De chefjas is speciaal voor ons ontworpen. Het heeft een bepaalde sereniteit, het is een rustig model en Japans geïnspireerd. Ik wilde iets hebben dat moderner en strakker is. En ermee uitdragen dat we echt een team zijn.”